Schluss mit lustig!
Müsje, Müsje
Ich soß noch ovends spät vürm Fernsehen, et leef wie ömme nex. Do kohm e Müsje öm de Eck jeflitz. Et lurt mich ahn, als wollt et sare: "Wat well der eentlich he?" und zack, fott wor et in de Ritz.
Seitdem hät morjens rejelmäßig de Brüetchetüt e Lauch. Os Zeidung, die ös zemlich ramponiert. Die Chiochips sind leerjefresse, der Ress led witt verstreut, dat Janze ös möt Köttele verziert.
Müsje, wenn ich dich zo packe kreje, ich saren dir, dann witt et für dich eng. Müsje, Müsje, och wenn ich et scheue: Ich drehen dir trotzdem de Hals eröm.
Os Muus, die jeht an wirklich alles, an Wuesch, an Mehl, an Kies. D'r Deibel weeß, wie die dat ferdisch brengk. Un wenn jrad nex andres do ös, dann nemp se de Tapet, die witt onge anjeknaach in voller Längk.
Im janze Huus hann ich de Läucher möt Jlaswoll zojestopp un höngerher mit Jips zojeschmiert. Ich denk: "Jetz häste endlich Rouh." Do sehn ich, wie die Muus frech över ose Köchedesch marschiert.
Dann hann ich Falle opjestallt, su ahn de 20 Stöck, möt jede Menge fettem Speck. Am nächste Morje jeng ich lure: Keen Muus soß in de Fall, nur der Speck wor weg.
In menger Wot hann ich et och noch möt Rattejeff probiert. Doch os Muus jeng dovon net kapott. Sujar möm Besem un möm Schluffe hann ich dat Dier jejaach. Doch leider wor das Loder vell zo flott.
Müsje = Mäuschen Brüetchetüt = Brötchentüte Lauch = Loch Wuesch = Wurst Kies = Käse anjeknaach = angeknabbert Rattejeff = Rattengift Schluffe = Hausschuhe Loder = Biest, Luder
zurück ...
Wenn ich net mieh benn
Irjendwann schlät se ens meng allerletzte Stond. Ich wöß jo jern, wann jenau, dat me sich richte könnt. Am beste ös, me denk net dran, me mäht sich nur verröck. Ejal, wie lang et Lövve duert, et verjeht doch vell zo flöck.
Oh, oh, oh, oh, wenn ich net mieh benn, dann hühlt net lang eröm, dat ös net schlömm. oh, oh, oh, oh, wenn ich net mieh benn, spellt mir e letztes Leed bevür et affwärts jeht.
Sollt ich et eenes Dachs dann övvestande hann, nempt üch paar Stöndche frei und doht de Anzoch ahn. Joht nohm Bejräfnis all op de Saal, versufft me Jeld op eene Schlaach. Mir ös et dann ejal.
Lövve = Leben flöck = flott, schnell hühlt = weint et övverstande kann = es überstanden haben Bejräfnis = Begräbnis
zurück ...
Dat ruede Ribbelche
Bei Schulze Fränz em Lade, do hatt ich et jesehn: su e feines ruedes Ribbelche, net billig wor dat Döng. Ich saht zu mengem Pap: "Pap, dat Moped moß ich hann. Mir fehlen noch 200 Mark, dehs du mir noch jet dran?"
Zwei Woche späder kohm ich möm Ribbel öm de Eck. Un von dem Daach ahn wor ich nur noch op Jöck. Vom Sportplatz en de Disko un morjens ahn de Bahn. Ich janz vür om Ribbelche un höngedrop Mariann. Her janz vür om Ribbelche, un höngedrop Mariann.
Ihr könnt mir alles nemme, et Hemp, et Jeld, et Huus. Doch me ruedes Ribbelche, dat röck ich net eruss. Nee, se ruedes Ribbelche, dat röck her net eruss.
Wie off hann ich mich domols op die Zwöllef jelaat. Manche Blötsch em Ribbelche, zu Huus wurd nex jesaht. Fuhr ich voll vom Ball hehm, konnt kaum de Stroß noch sehn, dann woß me ruedes Ribbelche de Wäesch janz von alleen. Dann woß se ruedes Ribbelche de Wäesch janz von alleen.
Ich hann att längs e Auto, ne decke Daimler Benz. E Huus un och e Fräuche, dozo zwei staatse Pänz. Wenn ich ans de Möpp hann un hange schwer en Brass, dann schnapp ich mir me Ribbelche, dann jev ich richtig Jas. Dann schnapp her sich se Ribbelche, dann jett her richtig Jas.
Ribbelche.....................Moped (höchstens 50ccm) op Jöck........................auf Tour Hemp...........................Hemd Blötsch.........................Beule de Möpp hann...............schlechte Laune haben schwer en Brass............arg gestreßt
zurück ...
Wat wär ich ohne dich
War wär en Kerch ohne Jlock? Wat wär en Jeeß ohne Bock? Wat wär ne Meeste ohne Jesell? Wat wär ne Bösch ohne Böhm? Wat wär e Leed ohne Tön? Wat wär en Kermes ohne Karusell?
Wat wär ne Klo ohne Brell? Wat wär en Schöpp ohne Stöll? Wat wär en Motter ohne Ongelachsschiev? Wat wär e Hemp ohne Knopp? Wat wär ne Hals ohne Kopp? Wat wär ne Zoch ohne Lokomotiv?
Und wat wär ich, wat wär ich nur ohne dich? Ich wär janz kleen un alleen, kresch su joot wie nix op de Been. Un wat wär ich, wat wär ich nur ohne dich? Ich weeß et jenau: en janz, janz ärme Sau.
Wat wär en Wuesch ohne Pell? Wat wär en Bach ohne Quell? Wat wär ne Hellije ohne Hellijescheng? Wat wär ne Hongk ohne Flüh? Wat wär ne Stall ohne Strüh? Wat wär en Fenster ohne Jadeng.
Wat wär e Huus ohne Wängk? E Jebeß ohne Zängk? Wat wär e Auto ohne Benzin? Wat wär en Kneip ohne Bier? Wat wär ne Zoo ohne Dier? Wat wär e Büro ohne Kaffeemaschin?
Wat wär en Schruuf ohne Schletz? Wat wär en Spönn ohne Netz? Wat wär ne Förschte ohne Revier? Wat wär en Bank ohne Jeld? Wat wär en Stroß ohne Schöld? Wat wär ne Suffkopp ohne Keß Bier?
Jeeß = Geiß, Ziege Meeste = Meister Brell = Brille Schöpp = Schaufel, Schippe Ongelachsschiev = Unterlagsscheibe Hellijescheng = Heiligenschein Hongk = Hund Jadeng = Gardine Schruuf = Schraube Keß Bier = Kasten Bier
zurück ...
Der Mann em wisse Keddel
Menge Weisheitszangk deht att iewisch lang ove rächs erbärmlich wieh. Wenn ich hatt drop bieß, merk ich, wie et rieß, john für Pengk bahl en de Hüh. Doch ich benn zo bangk, denn vürm Zahnarz hann ich en Riesenscheß. Doch et hätt keene Zweck, denn me Back ös deck. Un jetz, jetz hammer de Dreß.
Wenn der Mann em wisse Keddel bei mir ahn ze bohre fängk, rötsch et Hätz mir en de Botz raff un ich maach mir fass ent Hemp. Un ich schweeste un ich schreie un ich denk: "Oh Jott, ich sterv!" Denn der Mann em wisse Keddel, der bohrt voll op mengem Nerv.
Doch et duert net lang, do fängk der Zangk att wedde zo brimsche ahn. Ich denk: "Dat kann net senn, dat bilds du dir en." Doch die Pengk driev mich zom Wahn. Iersch möt Schnaps gespöhlt, dann möt Ies geköhlt, höngedrop drei Aspirin. Un ich legge wie e Veh, doch et help nex mieh, net die beste Medizin.
Menge Opa hät et joot, menge Opa ös fein eruss. der hät keen Zangkpengk mieh, menge Opa hät e Jebeß. Nur ich ärme Deuvel, ich moß wedde henn. Ich hann am Donnersdaach ne neue Termin...
rieß = reißt Pengk = Pein, Schmerz Riesenscheß = große Angst wiss = weiß Keddel = Kittel ich schweeste = ich schwitze zo brimsche = zu schmerzen Ies = Eis ich legge = ich leide Jebeß = Gebiß
zurück ...
En de Rompelsjaß
En de Rompelsjaß, en de Rompelsjaß, do hatten mir att ärsch vell Spaß. Do wonnt Marie-Luis', dat ös vür keene fies. Dat hät e janz witt Hätz für jede jonge Fetz.
Marie-Luis' ös net verkiert, denn bei dem hann mir all jeliert. Dat kennt sich us, dat weeß Bescheed, wie dat Spöllche jeht.
En de Rompelsjaß, en de Rompelsjaß stonnt eene röm un wor janz blaß. Her hatt' noch keen Courage, hatt' Angs vür de Blamage. Marie-Luis' reef: "Mann! Nu stell dich net su ahn!"
En de Rompelsjaß, en de Rompelsjaß, do witt jenaustens opjepaß, wer bei Marie Luis' mieh als e Stöndche bliev. Un mancher jeht zum Schluß op weeche Been no Huus.
En de Rompelsjaß, en de Rompelsjaß, do hatte mir att ärsch vell Spaß, denn möt Marie-Luis', do kreste keene Knies. Un wat dat Schönste ös: Et hätt' su'n schwere Bröß.
Rompelsjaß......................Rumpelsgasse witt Hätz..........................weites Herz jonge Fetz.........................junger Kerl jeliert.................................gelernt Knies................................Krach Bröß.................................Brüste, Busen
zurück ...
Heut' krieg ich sie rum
Den Müll rausgebracht und das Bett gemacht, heut' krieg ich sie rum. Durch die Küche gewischt, denn Sauberkeit ist Pflicht, heut' krieg ich sie rum.
Spül in die Maschine, weg mit der "Praline", heut' krieg ich sie rum. Socken in die Wäsche, hab ich denn noch frische? Heut' krieg ich sie rum.
Ein paar Minuten noch, dann muß sie da sein. Dann steht sie endlich vor der Tür. Ein paar Minuten noch, dann muß sie da sein. Dann, Leute, dann gehört sie mir.
Die Kartoffeln geschält, den Schampus kalt gestellt, heut' krieg ich sie rum. Den Tisch gedeckt und die Kerzen angesteckt, heut' krieg ich sie rum.
Die Ente ist schon gar, mit dem Rotkohl alles klar. Heut' krieg ich sie rum. Ein Eis zum Dessert, ein Schnäpschen hinterher, heut' krieg ich sie rum.
Geduscht und rasiert, die Schuhe poliert, heut' krieg ich sie rum. In die Hose, ins Hemd und rasch noch gekämmt, heut' krieg ich sie rum.
Ein bißchen Gel ins Haar, was macht der Pickel denn da, heut' krieg ich sie rum. Es ist schon sieben Uhr, wo bleibt sie denn nur? Heut' krieg ich sie rum.
zurück ...
Zovell jedronke
Her schläät de Ohre op un säht: "Wo benn ich?" Her led im Bett, alles deht öm wieh. Der Kopp ös deck verbonge, de Ärm in Jips, un et lenke Been stipp in de Hüh. En Schwester kütt erenn un fröt: "Wie geht's uns? Da ham wir aber noch mal Glück gehabt." Die Döktisch hatten ahn öm lang, lang operiert. Dr Dued, der hatt' en onjefähr jeschnapp.
Zovell jedronke, zo lang jefiert un wie ömme vell zovell riskiert. Zo schnell jefahre, zo spät jebrems. Un op emol wor et dann passiert.
Der neue GTI, der ös im Eimer. Der Boom, der wor e beßje zo stabil. Die Versicherung bezahlt net eene Penning. Her hatt' ahn de zweienhalf Promill. Wat soll et, Pech jehatt, do mähste nex dran, de Führerscheng ös her ajangs ens quitt. Her hät keen blasse Ahnung, wie her de nächste Zitt janz ohne Auto noh de Ärbed kütt.
Een Saach mäht öm ze backe, die deht öm deck: Möm Fußballspelle ös et jetz vorbei. Un bös her iersch ens wedde richtig loofe kann, witt dat noch en fiese Quälerei.
Ohre = Augen Döktisch = Doktoren, Ärzte Dr Dued = der Tod ajangs = vorerst einmal mäht öm ze backe = macht ihm zu schaffen die deht öm deck = die tut ihm weh iersch = erst
zurück ...
Handy
Handy, Handy, jeder hät e Handy, jeder bruch e Handy. De Doktor, de Pastur, de Bäcker un de Bur häste jetz direk am Uhr, denn die hann all e Handy. Handy, jeder hät e Handy, nex löv ohne Handy. Et pieps jetz överall, em Jade un em Stall, hält jeder senge Kall, denn all hann se e Handy.
Handy, un wenn ich schlof, dann kütt et vür. Handy, dat ich em Drohm telefonier. Handy, dann hür ich menge Chef, der bröllt: Du, verdammte Schlofmötz, häs dich wedder ens verpennt. Du kress de Papiere, meng Jedold ös jetz am Engk.
Handy, jeder hät e Handy, nex löf ohne Handy. Un john ich en de Bött, hol ich dat Dönge möt, nur, falls ne Anroof kött. Dann jrief ich mir me Handy.
Handy, am Monatsengk fälls du en Schwäch. Handy, dann denks Du: "Leck mich en de Täsch!" Handy, "dat kann doch jarnet möglich senn. Die Rechnung kann net stemme, die ös jarantiert verkiert, ich hann em janze Lövve net suvell telefoniert."
Handy, dohn mir ens de Handy, du häs doch e Handy. Denn menge Apparat hät leider schlapp jemaat, hann nex mieh op de Kaat, wat nötz mir jetz me Handy.
Bur = Bauer Jade = Garten senge Kall = sein Schwätzchen Drohm = Traum Bött = Badewanne dat Dönge = das Ding fälls du en Schwäch = aus allen Wolken fallen
zurück ...
Eefel
Wer dich kennt, meng Eefel, der weeß, wat her an dir hät: Deng Köh, die friedlich op de Weed ihr Jras vür sich henn am Käue senn. Deng Bäch, die, noch klor un fresch, en Freud senn für jede Fesch. Un Dörpche ducken sich am Hang, su als wären se jet bang.
Du bös rouh, du bös kalt, bös Millione Johr alt. Meng Eefel, du häs ke sonnig Jemöt. Ejal wie fraggisch du bös, ich loß dich nie im Reß, sulang wie me Hätz noch schläät.
Ne Trecker tuckert dörch et Feld, ne Hongk jault se Morjeleed. Et simsch und brimsch en jede Heck, denn die Beije danze dörch de Blöte. En ahl Schür waat op der Daach, an dem se zosammekrach. Un die Wiever op de Stroß verzällen sich jet us dr Blos.
Wöngdezitt, hatt un lang, strich alles jrau en jrau. Növel läd sich op den Siel, et tröötsch wie us jrueße Eeme. Un manchmol do blös et su, als jöv et ke Morje mieh. Doch wer dat net verdrare kann, der moß lure, wo her bliev.
Ich hang an dir, Eefel, wie e Köngk an dr Mam. Möht ich von dir fott, wür ich stervenskrank. Deng Hövvele, deng Bösche, die däht ich vermesse. :. Kenn he jede Steen, he benn ich dehehm.:
Weed = Weide, Wiese Dörpche = Dörfchen fraggisch = naßkalt, ungemütlich Hongk = Hund simsch un brimsch = summt und brummt Beije = Bienen Schür = Scheune us dr Blos = aus dem Nähkästchen, tratschen Wöngdezitt = Winterzeit Növel = Nebel Siel = Seele tröötsche = regnen Hövvele = Hügel Bösche = Wälder
zurück ...
Knispel
Knispel hät et net eenfach, denn schon seit Woche, dohn em all Knoche saumäßig wieh. De Doktor säht, et wär Rheuma, ahn su' ne Saache, könnt mer nix maache, dat wär de Verschleiß.
Knispel wor nie verhierod, her hat jo seng Motter, die em de Botteramm jeschmiert hät. Letz Johr ös se jestorve, weil Knispel nix kann, ös her ohne Mamm ne janz ärme Deuvel.
Knispel, maach dir nix druß, drönk leever us, mir kreje noch eene. Alles witt wedde joot, Knispel, nur Moot, en Rund noch, Marlene. Mamamamamamarlene.
Knispel krett net vell Rente, zowenig zom Lövve zovell öm zo sterve, kütt jrad esu hin. Knispel mäht ans ens Bustour, domöt her ens russkütt, jet von de Welt sitt, nur für ne Daach lang.
Knispel wollt Fastelovend emol ens Prinz senn. bütze un jeck senn, ejal wat et koß. Öm Kostüm un Kamelle als Prinz zo bezahle, hät Knispel dat ahle Hüsje vertitsch.
verhierod = verheiratet russkütt = rauskommt vertitsch = verkauft
zurück ...
Ongerm Appelboom
Ihr könnt mich all ens jern hann, ich maach dat net mieh möt. Dr janzen Daach nur Hektik, un keen Mensch hät mieh Zitt. Mer krett jo kaum de Kier noch, für op de Klo ze john. Af höck, dat könnt ihr jläuve, weren ich mir de Rouh andohn.
Ich leje ongerm Appelboom un föhle mich sauwohl. Ich hätt jo noch su vell ze dohn. Dat ös mir piepejal. Et Sönnche schengk mir op dr Buch. Ich drööm su vür mich henn. Ich leje ongerm Appelboom un denke an Christien.
Die Wolleke huh am Hemmel trecke stell an mir vorbei. Un bove do em Appelboom söngk eene "Tirilei". Die Bladdere, die ruesche leis, et rüsch noh freschem Heu. Ach, wär dat schön, hätt ich jetz nur me Christien dobei.
He könnt ich iewisch leje bös an me sielisch Engk. Wenn net die blöde Fleesch wär, die mich de janze Zitt att zängk. Awaat, wenn ich dich kreje, dann schlaren ich dich breet. Doch selvs zom Flejefange benn ich noch vell zo möd.
Appelboom = Apfelbaum de Kier = die Kurve bove = oben Bladdere = Blätter ruesche = rauschen sielisch Engk = seliges Ende Fleesch = Fliege awaat = na warte
zurück ...
|